لازانیای تابه‌ای یکی از ساده‌ترین روش‌ها برای درست کردن یک غذای خوش‌طعم و کش‌دار بدون استفاده از فر است. در این روش، ورق‌های لازانیا همراه با مایه گوشت، قارچ، سس بشامل و پنیر داخل تابه پخته می‌شوند و در نهایت بافتی نرم و آبدار پیدا می‌کنند. استفاده از حرارت ملایم و درِ بسته کمک می‌کند ورق‌های لازانیا خشک نشوند.

واقعیت این است که یک روغن واحد برای همه روش‌های آشپزی وجود ندارد. هنگام انتخاب روغن بهتر است سه موضوع را هم‌زمان در نظر بگیرید: نوع چربی، روش پخت و مقدار مصرف. روغن‌های مختلف برای سالاد، تفت‌دادن، پخت‌وپز و حرارت بالاتر کاربردهای متفاوتی دارند.

قارچ صدفی سوخاری یکی از ساده‌ترین روش‌ها برای تبدیل قارچ به یک میان‌وعده ترد و طلایی است. مهم‌ترین نکته این است که قارچ پیش از پوشاندن با آرد تا حد امکان خشک باشد و هنگام سرخ شدن نیز دمای روغن افت نکند. ریش‌ریش کردن قارچ به‌جای برش با چاقو هم سطح نامنظم بیشتری برای تشکیل پوسته ترد ایجاد می‌کند.

برای ۳ تا ۴ نفر حدود ۴۰۰ گرم قارچ صدفی، یک پیمانه آرد سفید، ۴ قاشق غذاخوری نشاسته ذرت، ۲ عدد تخم‌مرغ و نصف پیمانه شیر نیاز دارید. برای مزه‌دار کردن نیز پودر سیر، پاپریکا، فلفل سیاه و نمک استفاده می‌شود.

خورش هویج تبریزی یکی از غذاهای سنتی آذربایجان است که با وجود نامش، الزاماً طعم شیرینی ندارد. در نسخه‌ای که در این مطلب معرفی می‌شود، ترکیب هویج تفت‌داده‌شده، آلو، زعفران و چاشنی ترش باعث می‌شود مزه غذا بیشتر به سمت ملس و ترش برود.

برای داشتن خورشی خوش‌عطر، بهتر است هویج را به صورت خلالی خرد کنید و جداگانه کمی تفت دهید. تفت دادن کوتاه هویج باعث می‌شود شکل آن هنگام پخت بهتر حفظ شود و عطر بیشتری به غذا بدهد.

اگر از آبگوشت مقداری گوشت کوبیده باقی مانده است، لازم نیست آن را دوباره همان‌طور سرو کنید. می‌توانید با اضافه کردن تخم‌مرغ و ادویه و در صورت نیاز مقدار کمی آرد نخودچی یا آرد سوخاری، آن را به کتلت‌های خوش‌طعم و منسجم تبدیل کنید. این روش علاوه بر استفاده از باقی‌مانده غذا، زمان آماده‌سازی کتلت را هم نسبت به تهیه آن با گوشت خام کمتر می‌کند.

برای نتیجه بهتر، مهم‌ترین نکته کنترل رطوبت گوشت کوبیده است. مایه نباید آن‌قدر شل باشد که هنگام قرار گرفتن در تابه از هم باز شود. استراحت دادن مایه در یخچال و سرخ کردن کتلت در روغن کاملاً گرم نیز به حفظ شکل و ایجاد سطح برشته کمک می‌کند.

شامی ترش گیلانی یکی از غذاهای سنتی و خوش‌عطر شمال ایران است که با گوشت چرخ‌کرده، سبزی‌های معطر، رب انار و چاشنی‌هایی مانند آب نارنج یا آبغوره تهیه می‌شود. ترکیب شامی سرخ‌شده با سس گوجه و رب انار باعث می‌شود غذا طعمی ترش و ملس و بافتی نرم و آبدار پیدا کند.

در دستورهای مختلف این غذا، ترکیب سبزی‌ها و مواد اولیه کمی متفاوت است. چوچاق و خالواش از سبزی‌های محلی شناخته‌شده برای نسخه‌های گیلانی هستند و در صورت در دسترس نبودن آنها می‌توان از ترکیب سبزی‌های معطر دیگری مانند جعفری و نعناع استفاده کرد.